Archive for the Poetry Category

Don’t squeeze the fruit

Gepost in Life, Poetry op april 16, 2008 door marjoleinwams

“don’t squeeze the fruit”
je zou de laatste druppels nog verspillen
je roept me
“don’t squeeze the fruit honey!”
ik roep je terug met mijn lichaam
als je niet snel
dan ik weg
wil ik je vertellen
maar blijkbaar, blijkbaar verteld mijn lichaam je iets anders
want je komt aangeschuifelt op het geluid van je voeten
langzaam op je voeten
vroeger hoorde ik je beter
ik word een beetje doof voor jou
maar dat betekent niet dat je hoeft te schreeuwen
juist niet
minder horen is meer leven
“don’t squeeze the fruit honey!” op je geschuifel
ik mis je hoofd op het kussen
dat eigenlijk aan vervanging toe is maar je geur te veel draagt
the first time that we met wil ik je vertellen
maar begrijpeloos zou je doorgaan met meer van me houden
ik word gek van je houden
je maakt me horendol met je verleidelijke hoofd
je tanden zijn te recht voor het leven dat je leeft
vanmorgen toen ik wakker werd ben ik naakt op het balkon gaan staan
je sliep nog in het holletje van je versleten kussen
niemand zag me en dat is jammer
nu zal niemand me ooit nog voor het eerst naakt zien
en zich verbazen over mijn diepe navel

Marjolein Wams 2008

Morgen

Gepost in Poetry, Zonder categorie op maart 23, 2008 door marjoleinwams

Als ogen en vochtig
dan is het al te laat
te laat voor mij
als mensen daar
en beelden hier
dan is het al te laat
te laat voor mij
maar morgen was je anders
zei ik ooit tegen mezelf
morgen was je mooier dan je overmorgen zijn kan
maar als ik dan beloven mag
wat ik behalen wil
weet ik niet veel meer dan nu
nu is alles wat ik weet
en wat ik weten zal
want ogen en vochtig
en het is te laat
te laat voor handen
die mijn buik koelen
en voor zingent over straat op het ritme van onze stappen
ik ben te snel van het leven afgestapt
denk ik

Marjolein Wams 2008

Lusten en lasten

Gepost in Poetry, Zonder categorie op maart 23, 2008 door marjoleinwams

Maak ik de dingen mooi
of droom ik ze een beetje
ik herrijs in mijn dromen
boven de wolken uit tot ik God een hand kan geven
en ik vraag hem
“Mag het een onsje minder zijn?”
en ik laat zijn hand niet los
voor hij mij beloofd
van liefde en licht en voorspoed
ik vraag niet veel
ik zoek gewoon
naar de zin
en naar jou
maar beiden kan ik niet vinden
dus bedenk ik een beetje
hoe je me aankijken zou
als ik vertel dat ik God heb gesproken
je zou me niet geloven
jij gelooft niet zo in mij
terwijl aan mijn hand
nog wat god zou kleven
ik ben een object voor lusten en lasten
en ik wil niet zo graag lastig zijn

Marjolein Wams 2008